सेक्स वर्करची खरी कहाणी: महिला दिवस गेल्या आठवड्यात होता. या प्रसंगी, समाजातील काही भाग भेटण्याची संधी होती. ज्या स्त्रिया मानवी तस्करी, अपहरण किंवा परिचित आहेत किंवा कुटुंबातील सदस्य स्वत: दिल्लीतील जीबी रोडवरील पेशींवर पोहोचल्या. गीतंजली बब्बर, जो कॅट काठा नावाच्या स्वयंसेवी संस्थेचा संस्थापक आहे आणि गेल्या 15 वर्षांपासून या क्षेत्रातील समाजसेवेशी बोलण्याची संधी मिळत आहे. अशी काही रहस्ये उघडली ज्याने माझे शरीर फाटले आणि क्रॉस ओलांडला. या बैठकीदरम्यान, गितांजलीने मला सांगितले की एका लैंगिक कामगारांनी त्याच दिवशी (24 तासात) 70 ग्राहकांशी व्यवहार केला. ही एक गोष्ट माझ्या मनात इतकी होती की मी त्याची कथा कागदावर ठेवण्याचा विचार केला. येथे मी ही वेदनादायक घटना आपल्याबरोबर सामायिक करीत आहे.
जीबी रोडवर आपल्या आयुष्यातील 25 वर्षे घालवलेल्या यमुनाशी (नाव बदलले), एक लैंगिक कामगार यांच्याशी बोलण्याची संधी मिळाली. यमुनाने जीबी रोडची स्वतःची शोकांतिका कथन केली, तिने माझ्या आत्म्याच्या पायाभूत दगडांना दुखापत केली. यमुना म्हणाले की स्त्रिया बर्याचदा पूर्णपणे मादक ठेवल्या जातात, जेणेकरून त्यांना अधिकाधिक ग्राहक मिळतील. येथे मी तुम्हाला यमुनाची कहाणी सांगत आहे.
नाव: यमुना (बदललेले नाव)
वय: 35 वर्षे
काम: विचारले नाही तर चांगले
22 वर्षांपूर्वी आज…
ती एक काळी काळी रात्री होती, मी बर्याच वेळा माझे डोळे उघडले आणि माझे स्वतःचे तोंड बंद केले, मी माझ्या स्वत: च्या तोंडावर झोपत नव्हतो, परंतु मी झोपत नव्हतो … माझ्या आजूबाजूला खूप शांतता होती, माझ्या सभोवतालच्या खडबडीत भिंती एकमेकांना स्पर्श करण्यास हतबल होत्या, भिंतींमधील ओलसर भिंतीवरील ओलसर होते. जणू काय कालिया पवित्र यमुनामध्ये विष पसरवत आहे.
जेव्हा मी अंधारात बसण्याचा प्रयत्न केला, तेव्हा मी छतावरुन डोक्यावर जाऊ लागलो आणि माझ्या कपाळावरुन रक्तस्त्राव होऊ लागलो… मला हे समजले नाही की मी कोठे विचित्र होत आहे … जेव्हा ती झुरखेबरोबर पाहिली, तेव्हा बाहेर एक 7 फूट हॉल होता, सुमारे 20-30 स्त्रिया त्यात बसल्या, परंतु ती जवळजवळ नग्न होती, म्हणून ती जवळजवळ नग्न होती, म्हणून ती जवळजवळ नग्न होती, म्हणून ती शरीरात होती, इतकी शरीर होती, ती शरीरात होती, ती शरीरात होती, ती शरीरात होती, इतकी शरीर होती, परंतु ती शरीरात होती, परंतु ती शरीरात होती, परंतु ती शरीरात होती, परंतु ती शरीरात होती, परंतु ती शरीरात होती, परंतु ती शरीरात होती, परंतु ती शरीरात होती, परंतु ती शरीरात होती, परंतु ती शरीरात होती, परंतु ती शरीरात होती, परंतु ती जवळजवळ नग्न होती, परंतु लेयर मेकअपद्वारे थर … जर एखाद्याच्या हातात मद्यपान केले असेल तर कोणीतरी एखाद्याच्या हातात हुक्का होता, कोणीतरी स्वत: ला बडीने सोडवत होते … मी घाबरून गेलो आणि मी त्या ठिकाणाहून बाहेर पडण्यासाठी पुन्हा उठण्याचा प्रयत्न केला. पण असं वाटत होतं की जणू मी अर्धांगवायू झालो आहे, माझे डोके फिरत आहे आणि शरीर भारी होते …
अनिता शर्माचा दुसरा ब्लॉग वाचा:
निरभया दररोज जन्माला येतो आणि तीळ बियाणे, त्यांची ओळख क्षणापासून क्षणातच मरते …
दिल्ली, तुम्ही प्रत्येकाला ‘आपले घर’ दिले, परंतु आम्ही तुम्हाला ‘अनाथ’ ऑर्डर केले आहे
एका पोलिस कर्मचा .्याचा वेदना, जेव्हा त्याने विचारले- आपण पहारेकरी व्हावे…
मी पुन्हा मदतीसाठी झारशकडे वळलो आणि पाहिले की एका मध्यमवयीन महिलेला 4-5 पुरुषांनी वेढले होते आणि ते तिच्या छातीवर वेश्याने गमावत होते. मध्यमवयीन महिलेच्या बाईच्या हातात नोट्सचे बंडल होते, एखाद्या गोष्टीवर, तिला राग आला की अचानक त्यातील एकाने तिच्या बंडलवर आणखी काही नोट्स ठेवल्या आणि त्या बाईने हसले …
बाणांना सुकाणू करून, ते पाच लोक आता माझ्या खिडकीकडे येऊ लागले … मी माझी आशा वाढविली की कदाचित ते मला येथे पाहतील आणि मला येथे वाचतील. मी माझ्या मनाचे आभार मानले आणि आरामात श्वास घेतला. मला वाटले की मी कुठेतरी अर्धांगवायू झालो आहे आणि मी एका खोल विहिरीत पडलो आहे … मी नंतर आवाज काढण्याचा प्रयत्न केला आणि माझ्या आह! ते वेगाने येण्यास आणि माझ्याकडे येण्यास सुरवात करतात हे ऐकून … मी आरामात पडलो होतो की आता माझे आयुष्य वाचले जाईल.
मी एक हात माझ्या पायाच्या दिशेने उदयास आला तेव्हा थोड्या वेळाने त्या हातात एक फोन होता आणि त्या फोनची फ्लॅशलाइट चालू होती. आता मी जे पाहिले तेव्हाच मी माझ्या मणक्यात थरथर कापत होतो … रोशनीने माझ्या मध्यंतरीकडे डोळे दिले होते आणि माझे दोन्ही हात कापले होते … जिथे मी पडलो होतो किंवा म्हणालो की तो कुना नाही, परंतु तो खालच्या छतासह (अगदी लहान खोली) खालच्या छतावर होता. माझ्या आजूबाजूला एका हाताच्या अंतरावर भिंती होत्या आणि एका छताला जमिनीला स्पर्श करीत होते… या खोलीने पायांच्या दिशेने तोंड होते, होय ते तोंड होते. त्याला दरवाजा म्हणणे योग्य ठरणार नाही कारण त्या ठिकाणी कोणतीही चौकट नव्हती, तेथे कोणीही नव्हते, दोन टोकांवर बांधलेल्या नाडीवर लटकलेल्या जुन्या साडीचा फक्त एक तुकडा …
फोनची फ्लॅशलाइट माझ्या डोळ्यांना चिकटून राहिली होती की अचानक दोन डोळे त्याच्या मागे असलेल्या रक्ताशी जोडले गेले होते, ते डोळे असे होते की कोळशाच्या कोप on ्यावर ठेवून त्यांना धुम्रपान केले जात होते … त्याने थोडे पुढे हलविले, मी त्याचे अफू आणि तंबाखूचे दात पाहिले … माझ्या साच्याच्या आधी मला काहीतरी समजण्यापूर्वी मला काहीतरी समजू शकले. जेव्हा मी वासर्यांकडे तिचे डोळे पाहिले तेव्हा तिने माझे शरीर समन्वित माणसामध्ये एकत्र ओतले, तेव्हा मी पाहिले की माझ्या शरीरावर एकच कापड नाही, मी आजपर्यंत स्वत: ला असे पाहिले नव्हते … आणि मला त्या अर्धांगवायूमध्येही असह्य वेदना आणि संपूर्ण शरीरात ताणू लागले …
मला फक्त तिथून पळायचे होते, कसे तरी उठून त्या माणसाचे तोंड तोडायचे होते. पण मी फक्त मोजू शकलो… एक, दोन, तीन, चार, …., वीस, वीस, … तीस … पन्नास… आणि कदाचित सत्तर,
दिवसभर किंवा दिवसभर, मला वेळ आणि वेळ, सर्व सत्तर वेळा, अफू, बिडी, तंबाखूचा वास आणि खडबडीत हात माझ्या शरीरावर येत नव्हते हे देखील माहित नव्हते.
हा ट्रेंड कित्येक आठवडे चालू राहिला. त्या मध्यमवयीन स्त्रिया किंवा इतर स्त्रिया फक्त काही प्रमाणात मादक पितात आणि तंबाखूचा वास आणि खडबडीत हात मालिकेत फिरू लागला. मग एक दिवस आला जेव्हा मला बाहेर काढले गेले. काहीतरी काय दिले गेले ते जाणून घ्या. मी अर्धांगवायूचा एक रुग्ण होता त्याप्रमाणे माझ्याकडे थेट मृतदेह होता ज्यामध्ये फक्त श्वास उरला होता …
ही खरोखर एक काळी रात्री होती, दाट काळी रात्री होती, इतकी वेळ की मी तिच्या सकाळची कित्येक वर्षे थांबलो आहे… या रात्रीत काही सकाळी आहे की नाही हे जाणून घ्या, माझ्या आयुष्यातील ही शेवटची रात्र आहे हे जाणून घ्या कारण या नंतर, माझ्या आयुष्यात कधीही सूर्य नाही …
आज मी years 35 वर्षांचा आहे, अंधार आजही तितकाच काळा आहे असे दिसते आहे, आता माझा दडपलेला श्वास झोराखड्यासह दिसणार्या विषामध्ये सापडला आहे आणि मी या झोरक्षाने भरलेल्या, काही ताजे श्वासोच्छवासाने भरलेल्या, बुरशी आणि वालुकामय श्वासोच्छवासाने भरले आहे.
आज 22 वर्षांनंतर …
मी दिवसरात्र आणि 20-30 ते 70 पर्यंत मोजणी केली, मी त्या लहान खोलीत 22 वर्षे घालविली …
मी येथे कसे पोहोचलो हे मला माहित नाही, कदाचित मी माझा संपूर्ण भूतकाळ विसरला असेल. जर मला माझ्या भूतकाळाबद्दल काही आठवत असेल तर फक्त एक नंबर, ’70’. तंबाखूचा 70 पट वास, माझ्या शरीराने 70 वेळा आणि माझ्या मृत्यूनंतर 70 वेळा माझा नवीन जन्म घेतला …
टीप:
यमुनाला तिच्या वडिलांनी काही हजार रुपये विकले. जेव्हा ती आपल्या कुटुंबात परत जाण्याचा प्रयत्न करीत होती, तेव्हा तिला ‘गलिच्छ स्त्री’ म्हणून उच्चारले गेले. असे म्हटले जाते की एक स्त्री मम्तीची मूर्ती आहे. परंतु इतक्या वेदना झाल्यानंतरही, जेव्हा आयुष्यात थोडेसे नेह होते तेव्हा ते घाणेरडे घोषित केले जाते. दु: खी, परंतु या दु: खाचा नक्कीच अंत होईल आणि यमुनाची सकाळ देखील येईल…
(लेखकांची कल्पनाशक्ती अधिक अचूक करण्यासाठी आणि शेवटच्या तळाशी आणि सर्जनशील अभिव्यक्तीच्या परिस्थितीच्या मार्मिकतेचे स्पष्टीकरण देण्यासाठी ठिकाणाहून ठिकाणाहून वापरली गेली आहे.)
अनिता शर्मा एनडीटीव्ही न्यूजमधील सहयोगी संपादक आहेत.
अस्वीकरण (अस्वीकरण): या लेखात व्यक्त केलेल्या कल्पना लेखकाची वैयक्तिक मते आहेत. या लेखात दिलेल्या कोणत्याही माहितीची अचूकता, परिपूर्णता, व्यावहारिकता किंवा सत्य यासाठी एनडीटीव्ही जबाबदार नाही. या लेखात सर्व माहिती सादर केली गेली आहे. या लेखात दिलेली कोणतीही माहिती किंवा तथ्ये एनडीटीव्हीची नाहीत आणि एनडीटीव्ही कोणत्याही प्रकारे त्यांच्यासाठी जबाबदार नाही.
