भारताचा कर्णधार रोहित शर्माने रविवारी सांगितले की, गेल्या जुलैमध्ये वानखेडे स्टेडियमवर त्याचे आणि त्याच्या पुरुषांच्या गटाचे स्वागत करण्यासाठी निळ्या रंगाचा समुद्र पाहिल्यानंतरच T20 विश्वचषक विजयाची तीव्रता त्याच्यावर आली. आपल्या आंतरराष्ट्रीय कारकिर्दीच्या संधिकालात, भारतीय कर्णधाराने 2013 मध्ये जिंकलेली चॅम्पियन्स ट्रॉफी पुन्हा मिळवता आली तर शेवटच्या वेळी चाहत्यांच्या महापुरात बुडून जायला हरकत नाही. रविवारी मुंबई क्रिकेट असोसिएशनच्या भव्य सोहळ्याची सांगता झाली. वानखेडे स्टेडियमला 50 वर्षे पूर्ण झाल्याबद्दल रोहित म्हणाला की अशाच आणखी एका विजयाचा आनंद इथल्या प्रेक्षकांसोबत शेअर करणे ही त्याची इच्छा असेल.
“जेव्हा मी इथल्या सेलिब्रेशननंतर दुसऱ्या दिवशी उठलो तेव्हाच आम्हाला समजले,” असे विचारले असता रोहित म्हणाला की, भारताने विश्वचषक जिंकला आहे हे कोणत्या क्षणी त्याला खरे वाटले.
“कारण आदल्या दिवशी काय घडले ते पाहता, जेव्हा आम्ही रस्त्यावर खूप लोकांसोबत टीम पाहत परेड केली, दुसऱ्या दिवशी मला समजले की आम्ही जे केले ते खूप, खूप खास होते.” “विश्वचषक जिंकणे आणि तो तुमच्या लोकांसोबत साजरा करणे ही वेगळी गोष्ट आहे; तुम्ही तुमच्या खेळाडूंसोबत आणि संघांसोबत साजरे करता, पण तुमच्या लोकांसोबत सेलिब्रेट करणे ही एक वेगळी भावना असते आणि मला माहित होते की आम्ही मुंबईत परत आल्यानंतरच हे घडेल,” तो म्हणाला. म्हणाला.
रोहित म्हणाला की, भारतीय संघ लवकरच चॅम्पियन्स ट्रॉफीच्या मोहिमेला सुरुवात करेल आणि येथील प्रतिष्ठित स्टेडियममध्ये आणखी एक ट्रॉफी आणण्याचा प्रयत्न करेल.
“आम्ही दुसऱ्या स्पर्धेला सुरुवात करू. मला खात्री आहे की जेव्हा आम्ही दुबईला पोहोचू तेव्हा 140 कोटी लोकांच्या शुभेच्छा (इच्छा) आमच्या मागे असतील, आम्हाला माहित आहे. ही ट्रॉफी (ICC चॅम्पियन्स ट्रॉफी) परत आणण्यासाठी आम्ही सर्वतोपरी प्रयत्न करू आणि करू. वानखेडे येथे,” तो म्हणाला.
भारतीय कर्णधार म्हणाला की वानखेडे येथे 2007 टी-20 विश्वचषक जिंकल्याच्या अशाच सेलिब्रेशनचे साक्षीदार झाल्यानंतर मला आणखी एक विश्वचषक ट्रॉफी आणायची होती.
तो म्हणाला, “जेव्हा आम्ही (T20) विश्वचषक जिंकून दक्षिण आफ्रिकेतून परतलो, तेव्हा मी आणखी एक विश्वचषक जिंकून येथे आणण्याचे स्वप्न पाहिले,” तो म्हणाला.
“मला आठवते, (T20) विश्वचषक जिंकल्यानंतरही आम्ही बार्बाडोसमध्ये होतो आणि वादळामुळे आम्ही तिथेच अडकलो होतो, पण भारतात परत आल्यावर आम्ही काय करणार याचे नियोजन सुरू होते. (नवीन) दिल्लीला जा (पंतप्रधानांना भेटायला) पण त्यानंतर काय?” “त्यानंतर काय करावं हे कोणालाच कळत नव्हतं पण विश्वचषक (ट्रॉफी) इथे वानखेडेवर यावा अशी माझी इच्छा होती. 2007 आणि 2011 मध्ये आम्ही जिंकलेल्या नुकत्याच झालेल्या विश्वचषकांपैकी प्रत्येक विश्वचषक वानखेडेवर साजरा केला गेला आणि (ट्रॉफी) घेऊन आला. 2024 हे आमच्यासाठीही खूप महत्त्वाचे होते, असे ते म्हणाले.
दिग्गज सुनील गावस्कर म्हणाले की, जेव्हा तो स्टेडियमला भेट देतो तेव्हा त्याला अजूनही “होम ग्राउंडवर येण्याची” भावना येते.
तो म्हणाला, “जेव्हा वानखेडे स्टेडियम 1974 मध्ये बांधले गेले, तेव्हा आमची ड्रेसिंग रूम खालच्या मजल्यावर होती. जेव्हा आम्ही सराव सत्रासाठी पहिल्यांदा मैदानात उतरलो तेव्हा ते प्रथमदर्शनी प्रेम होते,” तो म्हणाला.
“त्यापूर्वी, आम्ही ब्रेबॉर्न स्टेडियमवर खेळत होतो, जे एका क्लबच्या (क्रिकेट क्लब ऑफ इंडिया) मालकीचे होते. पण इथे आल्यावर मुंबई क्रिकेटचे होम ग्राउंड असल्यासारखे वाटले. घरचे मैदान असताना ही भावना नेहमीच वेगळी असते. जेव्हाही मी समालोचनासाठी येतो तेव्हा मला ती भावना येते,” तो पुढे म्हणाला.
सचिन तेंडुलकरने सांगितले की, 2013 मध्ये वेस्ट इंडिजविरुद्धची शेवटची कसोटी खेळताना मला अशाच भावना आल्या होत्या.
“जेव्हा वेस्ट इंडिजविरुद्धच्या मालिकेचे वेळापत्रक जाहीर झाले, तेव्हा मी श्री एन श्रीनिवासन यांना फोन केला आणि मालिकेतील दुसरा आणि शेवटचा सामना वानखेडेवर खेळवता येईल का अशी विनंती केली कारण मला माझ्या आईने माझा शेवटचा सामना खेळताना पाहावे असे मला वाटते,” तो म्हणाला. म्हणाला.
“तीस वर्षांत, तिने मला कधीही थेट खेळताना पाहिले नव्हते आणि त्यावेळी तिची तब्येत अशी नव्हती की ती वानखेडेशिवाय इतर कोणत्याही ठिकाणी जाऊ शकली नाही. बीसीसीआयने अत्यंत दयाळूपणे ती विनंती स्वीकारली आणि माझी आई आणि संपूर्ण कुटुंब हे करू शकले. त्यादिवशी वानखेडेवर असलो, आज जेव्हा मी वानखेडेवर पाऊल ठेवलं, त्याच भावनांचा अनुभव घेत आहे.
2003 मध्ये एकदिवसीय विश्वचषकाच्या अंतिम फेरीत पोहोचूनही भारताने 2011 मध्येच या ठिकाणी अडथळा पार केला होता, अशी टीका सचिनने केली.
“हा माझ्या आयुष्यातील सर्वोत्कृष्ट क्षण होता यात शंका नाही,” विश्वचषक विजेत्या रात्रीच्या चित्राबद्दल बोलताना सचिन म्हणाला, जेव्हा सचिनला त्याच्या सहकाऱ्यांनी त्याच्या खांद्यावर फडकावले होते.
“त्यांच्या (गावसकरचा संदर्भ देत) 1983 च्या विजयाने मला प्रेरणा दिली की माझ्या हातात ट्रॉफी असली पाहिजे. आम्ही 1996 मध्ये भारतात आणि 2003 मध्ये दक्षिण आफ्रिकेत विश्वचषक जिंकण्याच्या जवळ आलो. तथापि, आम्ही अंतिम अडथळा पार केला. माझ्या घरच्या मैदानावर वानखेडे स्टेडियमपर्यंत, कोणत्याही यजमान देशाने विश्वचषक जिंकला नव्हता,” तो पुढे म्हणाला.
रवी शास्त्री यांनी बडोद्याचा गोलंदाज टिळक राज यांच्यावर सहा षटकार मारल्याची आठवण करून दिली, जसे की ते टिप्पणी करत आहेत, तर समारंभात एक चकाकणारा लेझर शो आणि संगीत सादरीकरण देखील होते.
कॉफी टेबल बुक आणि पोस्टल स्टॅम्पचेही प्रकाशन करण्यात आले.
(हेडलाइन वगळता, ही कथा एनडीटीव्ही कर्मचाऱ्यांनी संपादित केलेली नाही आणि सिंडिकेटेड फीडमधून प्रकाशित केली आहे.)
या लेखात नमूद केलेले विषय
